Tirol, koersen en kiten

De laatste wedstrijd in de blog was de Zevenheuvelen omloop. Sindsdien heb ik nog een paar koersen gereden, ben ik met Freya naar Tirol geweest, heb ik veel gekitesurft en een nieuwe baan.

Om met dat laatste te beginnen: per september begin ik bij Accell, waar ik ook mijn afstudeerstage heb gelopen. Ik heb er zin in en ben blij dat mijn nieuwe werkgever me ruimte en flexibiliteit geeft om ook veel te blijven sporten.

Na de koers bij Nijmegen reed ik eerst bijna een thuiswedstrijd met de Omloop van Nijeveen. Ik heb veel aangevallen, maar het was lastig weg komen. Adriaan ging mee met de kopgroep. Ik heb nog even geprobeerd te springen maar wilde het peloton niet meeslepen.

Mark koers Nijeveen
Uiteindelijk kwam ik wel van het peloton los met een groep van 4 man, maar de kopgroep was toen al te ver weg om bij te halen. Ik werd daarmee 11e.

In de Lus van Roden zat ik in de achtervolging op de kopgroep. Er vielen een paar druppels regen, waardoor het ineens spekglad werd. Ik gleed met twee wielen weg in de bocht na de finish en maakte een aardige klapper. Helaas ging er ook nog een aantal man achter mij overheen. Jammer, de benen waren goed en de achtervolging kwam uiteindelijk bij de kopgroep. Verder ben ik gelukkig redelijk heel gebleven.

Toen kwam de Bult van Usquert. Vroeg in de wedstrijd reed er een kopgroep van 3 man weg. In de achtervolging kwamen we met ca 10 man inclusief Ruben los van het peloton. Het ging niet echt lekker. Mijn rug zat halverwege helemaal vast van de val van vorige week en ik zakte weer terug naar het peloton. Daar  heb ik niet te gek gedaan en ben daarmee nog tweede in de pelotonsprint geworden. Dit was goed voor plek 13. Ik ben een paar dagen daarna wel even bij de fysiotherapeut geweest om de rug te laten nakijken.

Hierna vertrok in met Freya naar de Nürnburgring voor de 24 uurs race: Rad am Ring.  Een enorm evenement op de Nordschleife.  Ik reed voor Sarto Endurance Team en de andere teamleden waren  Adriaan, Dennis vd Horst en Sven Verbrugghe. In totaal waren er ca. 25.000 deelnemers. In de 4 personen categorie deden 635 teams mee. Vanaf de start ging het meteen vol gas en we reden in de eerste groep. We hebben zoveel mogelijk 2 ronden per persoon aangehouden. In mijn eerste ronde (na 100 km) kon ik 1 team lossen op de klim en een ander team reed lek bij de finishstraat. De volgende ronde heb ik daarom alleen gereden, het begon toen iets te regenen. In mijn tweede beurt ging het erg lekker. Ik kon een gat dichtrijden naar een team van 8 en daarmee samenwerken. De baan lag inmiddels weer aardig droog, maar in een natte bocht schoof ik helaas onderuit in het donker. Gelukkig alleen geschaafd en ik kon mijn ronde goed afmaken. We bouwden onze voorsprong uit naar een aantal minuten. Het weer werd ontzettend slecht met regen en mist en de nummer 2 kwam achterop. We hebben toen een aantal ronden samen gereden zonder al teveel risico en de nummer 3 in de wedstrijd ging naar de 30′ achterstand.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Second place in the 24h radamring race around the Nordschleife! #radamring #cycling #24h #wielrennen #strava #roadcycling #nurburgring

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

In de mist en regen werd de aansluiting verloren en in de ochtend lagen we 6′ achter. Wat volgde was een achtervolgingsrace. De mist was opgetrokken, maar het regende continu. Dennis reed eerst 1’40” dicht. Adriaan ‘Boorma’ deed zijn bijnaam eer aan en reed in twee ronden bijna 3′ dicht, ik reed één ronde en kon er nog een minuutje af snoepen. Het werd ontzettend spannend. Dennis reed in de volgende ronde het laatste stuk dicht en zo was alles weer mogelijk. Helaas brak zijn derailleurkabel achter, maar hij wist toch bij te blijven. We moesten hierdoor wel op een lastige locatie wisselen waarbij een gat ontstond. Helaas lukte het niet meer om dit dicht te krijgen. Met het team werden we tweede! Het weer was ontzettend slecht, waardoor je niet echt kon racen door de bochten. Ondanks dat was het een gave belevenis en een mooie prestatie! Bedankt aan alle vrijwilligers!

Adriaan nam mijn racefiets mee naar Nederland waar mijn ouders deze bij de Mac in Meppel over namen. Freya en ik reden met onze mountainbikes achterop de auto door naar Oostenrijk. We konden daar verblijven in de prachtige berghut van onze goede kennis Franz, die ooit mijn vader’s skileraar was. De hut staat op ongeveer 1700 meter hoogte in een almweide met prachtig uitzicht. Stromend water komt er uit de berg, stroom is er niet en dat maakt het een heel authentieke accommodatie.

We hebben deze week een ronde om Eggerjoch gemaakt, zijn naar Bolzano gefietst en we hebben de Habicht beklommen. Dat was 7 uur omhoog en 6 uur omlaag. Pittig maar een mooie belevenis.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Epic hike up the Habicht! #Habicht #hike #hiking #alps #tirol #austria 📷@freyareitsma

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

De dag er na hadden we enorme spierpijn en hebben we iets zonder inspanning gedaan: met een soort grote trike de berg af. De laatste dag hebben we de benen nog even los gefietst naar de Obernberger See.

Terug in Nederland mocht ik voor het tweede achtereenvolgende jaar mee doen aan het Profspektakel van Steenwijk. Volgens de Steenwijker en Meppeler Courant was ik “plaatselijk favoriet”

Ik heb actief mee gereden, ben nog op ontsnapping geweest, won een premiesprint maar zat niet mee in de finale ontsnapping van de grote namen.

Mark Spektakel van Steenwijk 2019

Mark Spektakel van Steenwijk 2019
Ik heb die laatste ronden wat rustig in het peloton gekoerst en daarna de pelotonsprint gewonnen, wat goed was voor een elfde plek.

Tussendoor hebben we een paar dagen met mooie wind gehad. Mijn vader begint het kitesurfen ook al wat onder de knie te krijgen en zelfs mijn zus Anke bleek, net teruggereisd vanuit Praag, het talent te hebben om bij de eerste poging tot waterstart meteen weg te varen.

Mark kitesurfjump Beulaker

Zelf had ik tijdens de zomerstorm wel tot dusver mijn hoogste sprong ooit op de Beulaker.

Goede Meerdaagse voor CTF

Eerst even een mijpaaltje; vandaag heb ik mijn diploma op mogen halen. Het is vanaf nu officieel ing M.K. Prinsen, werktuigbouwkundige. Ik ben in gesprek over een leuke functie en tot die tijd geniet ik lekker van de zomer met af en toe wat kiten of een koersje.

Zo was vorige week de Meerdaagse. Vijf koersen in zes dagen in Groningen. Het was een goede week voor Cycling Team Fryslân. We stonden elke dag op het podium waarvan twee keer op de hoogste trede, en pakten in de eindklassering een tweede plek overall plus de rode trui. De koersen werden verreden in Nieuw Roden, Zevenhuizen, Noordhorn, Leek en De Wilp.

In Nieuw Roden lag op de maandag een leuk parcours met een groot peloton op de eerste dag van de Wielermeerdaagse. De eerste ronden ging het ontzettend hard. Ik heb een aantal keren aangevallen, maar ik kwam niet weg. Al vroeg in de wedstrijd was er een succesvolle aanval van Ruben waardoor een kopgroep van 4 man ontstond. Tijdens de wedstrijd heb ik met mijn ploegmaten op alle aanvallen uit het peloton gereageerd en het tempo zoveel mogelijk gedrukt. Op 3 ronden voor het eind ben ik met drie man weg gereden uit het peloton en ik kwam uiteindelijk als 6e over de finish. De kopgroep bleef net vooruit en Ruben pakte een mooie 2e plaats, Hij  had onderweg veel sprintpunten gepakt. Goed teamwork met CTF en Ruben start woensdag met de leiderstrui om zijn schouders!

De dinsdag werd er niet gekoerst. Ik heb toen mijn vader een beetje kitesurfles gegeven maar helaas viel de wind weg toen het een beetje begon te lukken met zijn waterstart.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

My almost new #kitesurfing set. #Marktplaats #kite #Gaastra #Spark #13m #soalsurf #Workum #IJsselmeer #beach #watersport

Een bericht gedeeld door Hank Prinsen (@hanknl) op

Een dag later reden we in Zevenhuizen.  Het was meteen koers vanaf de start en in de eerste ronde brak het peloton al in stukken. Daarna heb ik vaak geprobeerd het op de kant te zetten met NW wind, maar er was geen wegkomen aan. In de laatste drie ronden lukte het dan toch, toen Ruben achter mij een gat liet vallen. We reden met 3 man vooruit en haalden nog één  iemand in. De samenwerking was goed en we bleven het peloton voor. Met een ontzettend lange eindsprint kon ik de tweede etappe op mijn naam schrijven en ook de leiding in het algemeen klassement nemen.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Great team performance in Zevenhuizen! #cycling #wielrennen #snefry #critlife #systemsix #CTF #broezn #koers

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

Ruben had onderweg nog een aantal sprint punten gepakt en start morgen in de rode trui. Ik dus in de gele. Het was weer een geslaagde avond voor CTF!

De donderdag reden we in Noordhorn.  Hier lag een technisch rondje voor ons klaar. We startten mooi met op de eerste startrij Ruben in de rode trui, oud teamgenoot Gerrie in de witte trui en ik zelf in het geel.

Omdat ik in de gele trui reed , werd het wel wat een gesloten koers voor mij. Continu counteren en gecounterd worden. Henk reed weg uit het peloton en kwam in de kopgroep. Op vier ronden moest het peloton afsprinten. Het positioneren ging goed. Ik kwam als 3e uit de laatste bocht, maar begon te laat met sprinten waardoor ik klem kwam te zitten. Het werd daardoor iets teleurstellend een twaalfde plek voor mij. Wel pakten we met CTF opnieuw podium! Henk reed zeer aanvallend in de finale en sprintte naar de tweede plek!

Vrijdag was de koers in Leek.  Het was een leuke ronde met veel publiek! In het begin heb ik veel aangevallen. Ik sprong naar de kopgroep en dat was de perfecte positie, omdat klassementsleider Rick Ottema toen flink aan de bak moest. Een aantal ronden hard doorgereden, maar het draaide in de kopgroep na een tijdje niet helemaal lekker waardoor de voorsprong  helaas geen stand hield. In de nieuwe kopgroep van 5 man waren Henk en Henk Jaap aanwezig voor CTF. Vanaf toen heb ik rustig aan gedaan en een aantal keren mooi getoerd op kop van het peloton. Ik kwam als tweede van het peloton over de streep en ben met mijn achtste plek iets ingelopen in het klassement. Als team hebben we super goed gereden. Henk pakt  met een derde plek opnieuw het podium en ik sta nog steeds tweede in het klassement. Op naar de finale!

De finale was op zaterdag in De Wilp. Het werd een boeiende koers waarin we als Cycling Team Fyslân goede zaken deden.

Mark meerdaagse finale De Wilp

In de beginfase van de wedstrijd reed Ruben weg met Johan Knol en door lang weg te blijven heroverde hij de rode sprinttrui. Toen ze teruggehaald werden, ontsnapte Henk met Hartthijs de Vries. Ik heb zelf ook nog een aantal keren proberen weg te komen, maar daar werd telkens op gereageerd. De gele trui van Rick Ottema werd goed verdedigd. In de eindfase sprongen ook nog twee keer twee renners weg maar zij kwamen niet meer in de buurt van de koplopers. The Boss maakte  het af en won na een spannende sprint namens CTF de finale etappe van de meerdaagse!

Mark meerdaagse finale De Wilp

Zelf won ik de pelotonsprint en eindigde met de zevende plaats als 2e in het eindklassement.

Deze koers waren mijn ouders en zus er ook. Mijn vader maakte een mooie fotoserie van de koers:

Een dag na de finale van de Wielermeerdaagde in De Wilp reed ik met CTF een koers in de Clubcompetitie in Berg en Dal; de Zevenheuvelenomloop. Hier lag echt een gaaf parcours met veel korte klims. Normaal gesproken is dat wel mijn ding, maar ik was niet meer zo fris na de meerdaagse. In de eerste ronde kwam ik klem achter een valpartij, waardoor het de volgende ronden vooral gaten dichtrijden was naar het peloton. Toen ik daar ruimte zag  o, naar voren te rijden, ben ik maar meteen doorgereden. Er sprong een aantal man mee en zo ontstond een kopgroep van zes renners. We hebben ca 2 ronden vooruit gereden, totdat na 90k m koers de batterij wel aardig leeg raakte. Ik kwam in een groep achter het peloton terecht en heb daarin doorgereden tot de finish. Dat leverde een 71e plek op. Als team handhaven we onze tiende plek in de Clubcompetitie. Nu eerst maar eens goed herstellen van deze intensieve week en dan kijken we weer verder!

Ondertussen heeft trouwens ook de Steenwijker Courant een leuk artikel geplaatst over mijn overgang van het shorttrack naar het wielrennen. Klik op de afbeelding voor een vergroting

.

Koersen en afstuderen

Eerst maar even melden dat ik vorige week een goed eindgesprek heb gehad voor mijn afstudeerstage bij Accell.  Deze week de stage zelf nog afronden en dan ben ik officieel werktuigbouwkundige. Ik weet nog dat het de KNSB en NOC*NSF een paar jaar geleden niet lukte om mij naast het shorttrack een studie te laten volgen. Ik ben toen gewoon maar zelf begonnen. Mede dankzij de prettige medewerking van school en docenten is het me gelukt om naast alle trainingen en wedstrijden uiteindelijk mezelf alle lesstof eigen te maken en aan alle verplichtingen te voldoen om straks het diploma in ontvangst te mogen nemen. Dat betekent dat ik nu ook op zoek kan naar een interessante baan. Ik heb al een paar gesprekken lopen waarin ik ook probeer te achterhalen hoeveel ruimte werkgevers bieden om het werk te combineren met mijn sport. Leuk om te melden dat vier dagen later ook mijn zus Anke haar eindgesprek had en nu gezondheidszorgtechnologe is.

Dan de koersen. De afgelopen periode reed ik het DK Noord op de VAM berg, de tweedaagse in Roden, de Omloop van Bedum en het NK Elite zonder contract in Dongen.

Vorig jaar won ik het DK bij de amateurs. Dit jaar bij de Elite voelde ik me ook sterk.  Het was mooi weer en behoorlijk warm . Ik wilde de koers op de VAM berg hard maken en heb continu aangevallen. Vanaf ronde 3  ben ik bijna alleen maar vooruit geweest. Tegen het eind was ik met nog iemand weg en kwamen er twee achterop. Dat bood een prachtige uitgangspositie om de koers te kunnen winnen, maar in de voorlaatste ronde kreeg ik ontzettende steken in m’n zij en kon ik niet meer verder fietsen. Ik moest even aan de kant staan. Misschien heb ik toch wat te weinig gedronken/gegeten met deze warmte. Jammer, maar de vorm was goed en ik heb me goed laten zien.

Daarna kwam de tweedaagse in Roden. We reden eerst een ploegentijdrit. Dat ging wel goed. Jammer dat Ruben halverwege lek reed en we de laatste 10 km met z’n vieren moesten rijden. Ik reed 362W avg.

Later deze dag was het criterium in Roden. Precies een jaar geleden na mijn winst in Sardinië werd het mijn eerste Elite overwinning! Er stond een groot peloton aan de start en ik moest achteraan opstellen. Het tempo lag ontzettend hoog. Ik heb geprobeerd zo zuinig mogelijk naar voren te rijden. Met nog 35 km te gaan  ben ik mee gesprongen met een ontsnapping en zo kwam ik in een driepersoons kopgroep met Remco Schouten en Sjors Dekker. De samenwerking was erg goed en het tempo van het peloton werd flink verstoord door Ruben, Henk en Guillaume en de ploeg van een medevluchter. Lange tijd reden we op zo’n 30 seconden voorsprong, maar in de laatste ronden liep het peloton hard in. We bleven aardig doorrijden en ik kon het mooi afmaken in de sprint.

Mark koers

Mark koers

De volgende dag reden we de klassieker van Roden. Het was mooi fietsweer met hier en daar ook nog wel wat wind. In het begin was het behoorlijk dringen voor een goede positie met een aantal valpartijen als gevolg. Ik heb niet teveel risico genomen en geen energie verspild. De gravelstroken waren aardig tricky, maar waren in de latere ronden beter uitgereden. Henk reed vooruit en hieruit ontstond de kopgroep. Toen ben ik naar voren gereden en heb mooi rustig op de kop van het peloton getoerd. In de laatste 7 km kwam er nog een mooie aanval van Adriaan en hij bleef het peloton knap voor. Ruben trok de sprint aan en ik won de pelotonsprint ruim. Het was een mooi weekend voor Cycling Team Fryslân en we zijn weer iets gestegen in de ranglijst van het clubkampioenschap.

De volgende koers was in Bedum. Vorig jaar was ik daar vierde en mocht ik na afloop mee doen met een derny race. Het was een dag na mijn afstuderen en ik voelde mijn benen nog wel van afgelopen weekend in Roden. Tijdens de race heb ik niet te gek gedaan en gegokt op een pelotonsprint. We waren met CTF continu goed voorin vertegenwoordigd. Af en toe waren er wel wat kopgroepjes, maar niemand kwam echt weg. In de finale werd het tempo op kop hoog gehouden door Adriaan en Henk. In de laatste ronde was er een aanval van iemand. Ik heb de eindsprint zo gemikt dat ik net voor hem als eerste door de laatste bocht ging en de rest daar achter klem zat. Ik verschakelde me nog even, maar kon gelukkig met een paar centimeter voorsprong de overwinning binnen slepen in een nieuw parcoursrecord!

Mark koers

De volgende koers was het NK voor Elite zonder contract in het Brabantse Dongen. Het was stralend weer en met rond de 30 °C. erg warm. Rutger ging in de eerste ronde onderuit en kon helaas niet verder fietsen. De koers verliep prima tot er na ca. 100 km. een valpartij was op de kasseistrook. We zaten daar lang achter vast, waardoor het peloton in stukken brak en alles uit elkaar reed.

Mark koers

Ik heb aardig hard mee gewerkt om terug te komen. Dat leek te gaan gebeuren, maar ik miste na 30 km achtervolgen de aansluiting op de kasseistrook.  Later bleek dat ik voor een leegloper had en een slag in m’n wiel. Dat zal niet echt hebben geholpen. Henk kwam er wel bij en Adriaan zat er nog. Ik heb nog één ronde zelf door gereden maar ben toen afgestapt.

Mark koers

Meer zat er op het NK niet in helaas. Deze koers verliep voor mij wat ongelukkig. Nu tijd voor wat rust en herstel en dan op naar de Meerdaagse!

KLIK HER voor foto-album NK Elite zc

Het is weer koers!

De eerste koersen zijn weer gereden. En ik ben met Freya een heerlijke week in Portugal aan het kitesurfen geweest. Eerst maar even de koersen doornemen:

De eerste was in Staphorst. Ik zat die hele dag voor mijn stage in Eindhoven en we hadden op de terugweg veel file. Om 18.45 kwam ik aan aan in Staphorst, toen snel omgekleed en precies op tijd voor de start om 19.00 uur. Gelukkig had Marthijn mijn nummer al opgehaald en een bidon met boterham voor me klaar gemaakt. In het begin heb ik een aantal keren flink mee doorgetrokken op kop toen het peloton brak, maar alles kwam weer bij elkaar. Op een gegeven moment ging er een kopgroep van 4 weg. Dus even later ben ik gaan aangevallen en al snel waren we met 3 man in de achtervolging. We kwamen iedere ronde dichterbij tot we uiteindelijk binnen 10 seconden van de vier koplopers zaten. Een mede achtervolger stopte ermee en met z’n tweetjes kwamen we er niet meer bij. Daarop hebben we ons terug laten zakken in een andere achtervolging. Daar werd niet meer volle bak gereden. In de laatste ronde ben ik uit die groep weg gereden waardoor ik als 5e over de streep kwam.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

De volgende koers was in Börger. Het was mooi weer en een mooi glooiend parcours. Ik kon lekker meerijden in het peloton. Met een groot peloton en smalle wegen was het wel lastig om naar voren te komen. In de voorlaatste ronde ben ik verder naar voren gereden, de kopgroep was toen al vertrokken (met Henk Jaap). Adriaan hield het tempo hoog de laatste kilometers en ik heb de sprint aangetrokken voor Gerrie. Uiteindelijk werden wij vrij makkelijk eerste en tweede van het peloton. Ik was wel tevreden met hoe het ging. Met weinig kilometers in de benen kon ik het prima volhouden. Volgende wedstrijd maar weer wat meer aanvallen.

Daarna reed ik de PWZ Zuidenveldtoer. Het was de eerste klassieker dit jaar. We stonden met 7 man van Cycling Team Fryslân aan de start. Het eerste uur ging vrij makkelijk. Na een km of 50 reed ik lek midden op een kasseienstrook. Ik kon een paar keer achter een teamauto en na een aardige inspanning kwam ik weer bij het peloton. In de daaropvolgende kasseistroken kon ik niet naar voren komen. Het ging lang op de kant en het peloton brak ik stukken. Ik kwam in een groep van ca 15 man terecht. Het gat tot de groep voor ons bleef min of meer constant. Uiteindelijk werden we na 135 km uit koers gehaald. Als team hebben we goed gereden, voor mezelf wat ongelukkig.

Daarna reden we met vijf man van CTF naar Zuid-Holland voor de Zuidhollande Eilanden Tour. Het was een mooie, zonnige rit. Tijdens de neutralisatie was er een valpartij waar Mathijs vervelend onderuit ging. Hij kon helaas niet verder rijden. Het tempo lag continu hoog en we konden mooi voorin de koers rijden. De wind trok aan en toen het op de kant ging brak het peloton in een aantal groepen. Rutger zat in de voorste groep en ik kon er op 2 wielen net niet bij komen. De situatie bleef lange tijd hetzelfde, maar op ca. 15 km van de finish werd de kopgroep teruggehaald. In de laatste kilometers zaten we met zijn vieren continu bij de eerste 30. Binnen de laatste 2 km werd ik van de weg af gereden en kon ik de lantaarnpaal net ontwijken. Ik moest achteraan het peloton aansluiten en kon nog tot ca. halverwege het peloton komen voor de finish, de benen waren nog prima. Mooie wedstrijd en mooi teamwork en uitslagen met CTF. We werden als club tweede die dag van 30 teams totaal.

Een dag later stonden we in de Wijk met vijf teamleden aan de start. Ik had na de koers van een dag eerder een flinke bak kwark gegeten en voelde me ’s ochtends weer als nieuw. Ik mocht op de voorste rij starten en meteen vanaf start ben ik in de aanval gegaan. In het begin waren we even met z’n tweeën weg maar toen moest de ander lossen en heb ik n vervolgens zo’n tien ronden solo vooruit gereden. Daarmee had ik de leidersprijs en het drie-ronden klassement te pakken. Het peloton werd goed afgestopt door CTF en er kwam een grote kopgroep achterop met daarin ook Maurits. Ik heb de eerste premiesprint gepakt en ben meteen volle vak door gereden, maar de kopgroep wilde niet echt breken. Ook bij een aantal latere aanvallen niet. Tegen het eind waren er drie man weggereden. Ik had er vertrouwen in dat we ze wel terug zouden zien, maar de wedstrijd werd met 10 ronden ingekort vanwege naderend onweer. Op een halve ronde voor de finish reed Maurits weg en ik had zelf ruim de sprint, plek 4 en 5 dus. Ontzettend sterk gereden met CTF op een mooi parcours. De vermogensmeter had wel weer kuren. Mijn ouders en die van Freya waren er ook.

Mijn vader heeft een mooie fotoserie van CTF gemaakt.

De laatste koers was opnieuw in Zuid Holland. De Omloop Hoekse Waard was een onrustige koers op te smalle wegen met veel valpartijen. Het begin ging langzaam en breeduit over de smalle wegen met veel bochten. Ontzettend gepriegel en ook aardig wat valpartijen. In het peloton zat je continu klem. Gerrie kon helaas niet verder rijden na een crash en ook Rutger lag twee keer op de grond. Zoveel mogelijk uit het gedrang proberen te blijven. In het laatste uur ontstond langzaam wat meer ruimte en toen met elkaar verder naar voren kunnen rijden. Er was toen al een kopgroep van 20 man weg. Finale rondje was wel leuk. Nog even in de aanval en uiteindelijk 5e van het peloton. Op de Facebookpagina van CTF staat ook een verslag van deze koers.

Dan nog even over Portugal. Ik heb samen met Freya een paar heerlijke dagen gehad en we hebben samen veel gekitesurfd.  We hadden een huurauto wat wel makkelijk was om alle spullen op het strand te krijgen maar ook om wat van de omgeving te zien.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

Verder schiet m’n afstudeerstage lekker op. Ik ben ondertussen ook al benaderd door bedrijven en aan het kijken welke het beste bij me past en waar ik ook genoeg ruimte krijg om te blijven sporten.

Wisseling van seizoenen

Het is al even geleden dat ik een blog schreef. Ik ben in de tussentijdse periode druk geweest met schaatsen, met een blessure en met school. Nu het schaatsseizoen voorbij is, en het fietsseizoen begint, is het de hoogste tijd om even op te schrijven wat er allemaal gebeurd is.

In december konden we met Kay, Rick en Bianca voordelig naar Gran Canaria voor een fietstrainingskamp. Het was een mooi eiland en heerlijk weer.

Helaas kreeg ik aan het eind van de week wat last van mijn knie en tijdens de marathon in Thialf ben ik daar nog eens hard op gevallen.

Ik moest daardoor een aantal marathons laten lopen, waaronder helaas ook de wedstrijden op de Weissensee. Ik heb nog geprobeerd om één kortere wedstrijd te rijden maar daar ging het mis toen ik eerst mijn transponders was vergeten waardoor ik niet op tijd klaar was voor de start. Voor mijn knie was het echter misschien maar beter.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

@teamziuz #natuurijs #schaatsen #speedskating #drone 📷Glenn Wassenbergh

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

Ik heb daarna een tijd rust genomen met mijn knie maar elke keer als het goed leek te gaan, begon de pijn opnieuw op te spelen. Ik heb een paar keer een fysiotherapeut bezocht en uiteindelijk is er via de sportarts een MRI scan van de knie gemaakt. Daaruit bleek gelukkig dat er niks kapot was. Knieschijf, meniscus en banden waren onbeschadigd. Er was wel een lichte botkneuzing in de knie, maar die zou vanzelf over gaan en kon niks kapot maken. Nu ik dat zeker weet, durf ik mezelf ook weer te belasten tijdens trainingen en wedstrijden. Volgend jaar rijd ik weer marathons voor team ZiuZ. Er zijn wel wat veranderingen maar ik ga niet voor mijn beurt praten dus die berichtgeving laat ik graag aan ZiuZ zelf over.

Ondertussen startte ik aan de afstudeerstage voor mijn studie werkuigbouwkunde. Ik doe onderzoek naar testmethoden bij de Accellgroep waar onder meer fietsen in het hogere segment zoals voor Koga en Batavus en Sparta worden ontwikkeld en gemaakt. Het is een leuke, leerzame stage met prettige collega’s.

Nu we de stap van schaatsen naar fietsen hebben gemaakt, kan ik ook melden dat we met Cycling Team Fryslân een mooie stap vooruit hebben gezet. Het team is uitgebreid, we hebben mooie nieuwe fietsen en een heuse volgwagen.  Dank daarvoor aan alle sponsoren! Ook u kunt ons team steunen door via een kleine bijdrage vriend te worden en toegang te krijgen tot allerlei leuke acties. Meer hierover is te lezen via DEZE LINK.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Nice spin in the new @cyclingteamfryslan kit! #wielrennen #cycling #bikeporn #cannondale #systemsix #duraace #sjcam

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

Ik begin het wielerseizoen vanwege de knie met een lichte trainingsachterstand maar ben hard op weg om dit in te halen. Ik kijk er naar uit om weer leuke koersen te rijden en om met Freya in Portugal te gaan kitesurfen. Tussendoor verwacht ik mijn studie werktuigbouwkunde af te sluiten en ga ik rondkijken naar een mooie baan.