Chasse Patate en winst

De laatste week heb ik twee wielerwedstrijden gereden. Bij de Rabo ronde van Bolsward kwam ik met vier tussen de kopgroep van acht en het peloton te hangen. Dat noemen ze in wielertermen een Chasse Patate.  Ik heb hard gewerkt om bij te komen en moest aan het einde de andere drie lossen, hiermee werd ik uiteindelijk 12e.

Twee dagen later reed ik in Gieten bij de amateurs het Districtskampioenschap Noord van de KNWU. Het was een pittige koers met veel wind.

180521_069

Ik heb ook tijdens de koers hard mee gewerkt om met 20 man los te komen van het peloton en later ook nog een paar rijders te lossen.

180521_100

Uiteindelijk won ik de eindsprint en daarom mag ik nu een mooi nieuw wielershirt dragen.

180521_117

Een dag later vond ik nog een leuke blog over het DK op internet. KLIK HIER

En hier het filmpje dat mijn zus van de finish maakte:

Fietsen en marathonploeg

De laatste weken heb ik een paar wielerwedstrijden bij de amateurs gereden. Bij de Omloop in het land van Kleine Hein werd ik 7e. Ik had me vergist bij de aankomst, en ging vol de eindsprint aan na de laatste bocht naar rechts. Maar toen kwam er ineens een bocht naar links en daarna kwam pas die laatste bocht. Weer wat geleerd: de finish goed verkennen, en verder een mooie koers.

Mark Koningsronde Beilen (3e)

Vorige week was de Ronde van Breezand. Dat werd na een spannende eindsprint mijn eerste overwinning bij de amateurs. En vandaag reed ik de Koningsronde van Beilen. Een wedstrijd waarin ook Elite renners en profs mee reden. Twee rijders wisten al vrij vroeg in de wedstrijd te ontsnappen en heel knap weg te blijven. Ik won de sprint van het peloton. Ook weer een mooie koers.

Zie voor fietsen ook deze pagina op mijn site.

Ondertussen ben ik in gesprek geweest over een marathonploeg voor op de langebaan. Een mooie aanbieding moest ik helaas afzeggen omdat deze minder goed te combineren was met mijn studie en bijbehorend inkomen. Het aanbod van een andere, nieuw op te richten ploeg paste beter bij mij. Ik kan hier verder nog geen mededelingen over doen want ik wil de sponsor graag de kans geven om zelf met het nieuws te komen. Maar ik kan wel melden dat het een mooie ploeg wordt en dat ik veel zin heb ik komende winter!

Het seizoen zit erop

Het seizoen zit er op. Tijd om even terug te blikken op de laatste maanden waarin veel gebeurd is, en om vooruit te kijken naar volgend seizoen. Met als afsluiter mijn beslissing over mijn shorttrackcarrière.

Niet geselecteerd voor de Olympische Spelen

Vanaf het moment dat ik op mijn 13e door de KNSB werd opgenomen in het Masterplan voor de Olympische Spelen 2018 en twee jaar later de uitnodiging voor Jong Oranje kreeg, heb ik alles gedaan om Pyongchang te halen.

Mark shorttrack

Ik denk in alle eerlijkheid dat ik er ook bij had moeten zijn voor de relay, maar de selectiecommissie besliste anders. Ik heb toen meteen aan Jeroen Otter gevraagd waarom ik niet bij de Olympische selectie zat, nadat ik had laten zien dat ons relayteam met mij in de semifinal en finale van de Worldcup Seoul duidelijk sterker was dan zonder mij in de heats van Shanghai en Seoul. Ik kreeg daarop het antwoord dat ze toch voor de andere opstelling kozen omdat ze hoopten op een langzame, tactische race. Ik heb dat niet kunnen begrijpen., en velen met mij niet. Als eerste omdat ik zelf denk dat je sowieso altijd je sterkste team moet meenemen en ook omdat te verwachten was dat het een snelle race zou worden. Elk team zal namelijk Sjinkie in de laatste ronden op achterstand en al vermoeid willen hebben. Helaas is dat ook precies wat er in Gangneung gebeurde. Als je bij voorbaat al de keuze moet maken om anders te gaan wisselen dan moet de keuzecommissie volgens mij wel voelen dat in december verkeerd is gekozen. Erg jammer voor het team  maar zeker ook een keihard besef voor mij.

Gemotiveerd en in vorm blijven

Nadat ik in december deze teleurstelling te verwerken kreeg, ben ik door blijven trainen omdat er altijd nog en kans bestond dat iemand van de ploeg geblesseerd zou raken. Niet dat ik daarop hoopte, maar het was voor mij een laatste strohalm om alsnog de Spelen te halen.

Mark

In januari op het NK in Thialf kon ik het echter niet meer opbrengen om nog het beste van mezelf te laten zien en vol de strijd met de anderen aan te gaan. Er viel voor mijn  gevoel niks meer te winnen. Ik haalde de A-finale van de 1500 meter. Daarin heb ik nog één keer de knuppel in het hoenderhok gegooid door meteen volle bak weg te rijden. Het resultaat maakte me niet zoveel uit,  dus dan maar wat leuks er van proberen te maken. Helaas reageerden de anderen meteen en daarna heb ik de race laten lopen. Ik werd door een Penalty één na laatste in de rit en daarna heb ik me afgemeld voor de rest van het NK.

Ik heb hierna overlegd dat ik geen shorttrackwedstrijden meer ging rijden maar een paar marathons. De  resterende shorttrackwedstrijden voelden voor mij na het missen van de Olympische Spelen als spek en bonen en gaven mij weinig stimulans om in vorm te blijven voor mijn reserverol.

Mark

Door marathons te gaan rijden, had ik toch nog een trainingsdoel. Ik reed een leuke marathon bij de B-rijders in Groningen waar ik de goede ontsnapping miste, maar toch een mooie uitslag reed. Tussen de A-rijders op de Coolste Baan van Nederland en later op de Jaap Edenbaan waren de benen goed, maar het ging zo hard dat ik geen kans kreeg om mijn rug tussendoor even te rechten en dat was ik niet gewend. Een goed leermoment dus en iets om aan te werken. Ik wil proberen wat meer marathons te rijden. Ik vind ze leuk om te rijden en een goede manier om in vorm te blijven.

Ondertussen tijdens de Olympische Spelen was ik gevraagd als commentator bij Eurosport. Ze zeiden dat ik het goed wist uit te leggen en het was leuk om te doen, al had ik liever zelf als motor van het relayteam in Gangneung op het ijs gestaan.

Wielrennen

Half februari reed ik mijn eerste wielerwedstrijd van het jaar, in Sneek. Ik reed actief mee met een (mislukte) ontsnapping en het terug halen van anderen en sprintte op het eind naar de winst.

Mark

Een week later in Leeuwarden pakte ik met een aantal anderen een ronde voorsprong en reed ik daarna opnieuw met een ploegje vooruit. Een halve kilometer voor het einde sprong er nog iemand weg. Die heb ik bijgehaald, maar ik kon niet voorkomen dat uit de groep rijders die achter mij aan reed, er één nog voorbij kwam. Maar een tweede plek in mijn tweede wielerwedstrijd was ook netjes.  De derde wedstrijd zat ik in Montreal, de vierde won ik, en de finale moest ik helaas missen vanwege de wintersport. Overall tweede in de voorjaarscompetitie. Ik vind ook wielerwedstrijden leuk om te doen en het is een mooie intensieve trainingsvorm om kracht en conditie op peil te houden.

Genieten op natuurijs

Ondertussen kregen we ook nog een week strenge vorst en heb ik ook nog een keer vroeg in de avond een heerlijk rondje door de Wieden bij Wanneperveen en door Giethoorn gereden. Dat is het echte grote genieten van het schaatsen.

 

Natuurijs Giethoorn


Het WK shorttrack in Montreal

Op 6 maart hoorde ik dat ik was geselecteerd voor het relayteam van het WK in Montreal. Een mooie afsluiting van het seizoen, al maakt het het missen van de Spelen niet goed. Hoe dan ook; mooi dat ik op deze wedstrijd nog één keer mag laten zien wat ik waard ben. In de semifinal van de relay hadden we een hele zware rit. Hij was tegen China, Canada en Hongarije volgens mij een zwaardere rit dan de finale. Hoewel we wel een paar schoonheidsfoutjes hadden, wisten we het tempo er flink in te houden en met een tweede plaats bereikten we de A-finale. In die rit koos Jeroen voor Adwin, en om hem de laatste beurt over te laten slaan waardoor Sjinkie, Daan en Itzhak hun laatste beurt een halve ronde extra moesten rijden. Adwin reed goed, maar de keuze van Jeroen voor de laatste ronden pakte slecht uit.  In die fase van de race verloren we de aansluiting waardoor we vierde werden op het WK. Zo jammer, want een medaille had er zeker in gezeten.

Ik hoop dat ze nog een keer terug kijken op de ritten die dit seizoen wel goed gingen, en wie er toen reden. Met een lichte  rijder in het team, ben ik volgens mij en ook anderen de rijder met de meeste power en het uithoudingsvermogen om na zijn lichte duw elke keer opnieuw de vaart er in te krijgen en de snelheid door te geven aan de volgende rijder. Mijn statistieken zijn goed (in al mijn Worldcup relay-ritten van de afgelopen twee seizoenen minimaal top2) , maar helaas waren de keuzes steeds anders. De vraag  “wat als….” moet ik echter los laten, want je hebt er niks aan. Tijd om vooruit te kijken en nu eerst mijn studie af te ronden. In een interview van 9 maart met de Steenwijker Courant staat het wel duidelijk omschreven (klik op de afbeelding voor volledige grootte):

Een paar dagen skiën

Na het WK zijn we met mijn ouders, zus Anke en mijn vriendin Freya een paar heerlijke dagen wezen skiën. We hebben eerst een dag in Steinach geskied, daarna een dag in Racines, toen weer twee dagen en Steinach en als laatste een heerlijke dag op de Stubaigletscher.

Het weer werd in deze dagen steeds mooier. Ik heb lekker even alles van het afgelopen seizoen los kunnen laten en na kunnen denken over mijn topsportcarrière.

Hoe nu verder?

Ik ga me nu dus eerst richten op het afronden van mijn studie Werktuigbouwkunde. Ik wil geen behaalde studiepunten kwijt raken, graag mijn diploma op zak hebben en ook moet ik rekening houden met de duur van mijn studiefinanciering.  Ik loop inmiddels een hele leuke stage met beeldherkenning bij  ZiuZ.

Ik heb inmiddels een evaluatiegesprek gehad met Jeroen Otter en Wilf O’Reilly en hen aangegeven dat ik niet verder ga met shorttrack. Ten eerste dus vanwege de keuze voor mijn studie. Ten tweede omdat ik geen behoefte meer heb om alles opzij te zetten en dat er dan toch voor anderen wordt gekozen ook al ben ik de sterkere rijder. En tenslotte omdat ik, ondanks dat ik op het WK top 8 van de wereld ben geworden, geen A-status heb verdiend die het wat makkelijker had gemaakt om het ook financieel rond te krijgen. Opnieuw een rare beslissing. Als de voorkeuren van de KNSB zo duidelijk op andere rijders liggen, dan ga ik gewoon wat anders doen. Ik heb een mooie tijd gehad waarvoor ik iedereen wil bedanken; vooral mijn teamgenoten, de staff en niet te vergeten mijn ouders en familie als trouwste supporter.  Ik heb inmiddels een aanbieding van een marathonploeg en ben lid van een wielerclub, dus ik ga mijn plezier in andere sporten zoeken. De blik kan vooruit en het wordt een mooie toekomst!

Worldcups Azië

De eerste Worldcup medaille van het nieuwe seizoen is binnen. In Seoul haalden we zilver op de relay! Maar nu eerst verder waar we gebleven waren.  Na een teleurstellende Invitationcup reden we nog een kwalificatietoernooi. Ik reed wel lekker maar kwam net een plekje tekort voor de eerste twee Worldcups in Boedapest en Dordrecht. Het niveau in Nederland ligt hoog en er zijn een paar jongens die allemaal van elkaar kunnen winnen of verliezen.  Wat me daarom wat tegen stond, is dat de gouden WK relayploeg van vorig jaar al geplaatst was voor deze eerste twee Worldcups. Dit betekent in feite dat het eerste kwalificatiemoment van het vorige seizoen; een Invitationcup met daarin veel buitenlandse invloed, door werkt in de Olymische kwalificatie.  Volgens mij  moet Nederland het op z’n Canadees gaan doen. Onze top is breed genoeg om twee weekenden drie afstanden te verrijden met alleen Nederlandse rijders om zo een zuivere selectie te krijgen waarin je ook nog een rit pech kunt hebben. Een beschermde status voor een rijder als Sjinkie zal niemand daarbij betwisten.

KSNBcup en massstart
Hoe dan ook heb ik de Worldcup in Dordrecht als toeschouwer mogen bezoeken. Het was een mooi en goed georganiseerd toernooi waar #ShorttrackNL goed presteerde. Zelf reed ik een KNSB cup in Zoetermeer. In de A-finale werd ik een paar keer opzij en naar achter gebeukt en uiteindelijk door een RTC rijder onderuit gereden. Het kost me soms wat moeite om me op te laden voor dit soort wedstrijden. Dan ben je één van de beste relayrijders van Nederland en dan moet je zo’n 1500 meter om spek en bonen in de Silverdome rijden. Ik gebruik deze races meestal om eens wat uit te proberen.

Mark Massstart Leeuwarden

Ik reed in deze periode ook nog een Massstart in Leeuwarden. Ik gokte op de eindsprint en kwam daarin iets van 3/1000e tekort om derde te worden. Maar het zijn leuke ritten om er bij te doen.

Alta Valtellina Trophy
Daarna mochten we naar Italië waar we in Bormio de Alta Valtellina Trophy reden. Altijd een mooie wedstrijd. Ik haalde op elke afstand de A-finale. In de eerste, die op de 1500 meter, besloot ik tot een verrassingsaanval. Nog in de eerste ronde versnelde ik zo stil mogelijk en sprong ik vanaf de achterste positie uit de groep weg. Kort daarna had ik een rondje op de rest. Daarna volgde een warrige race met rare valpartijen, maar ik had mijn eerste 34 finalepunten binnen.

Op de 500 meter werd ik tweede. Ik reed in de halve finale nog een PR, met 42,171. Daarna kwam de 1000 meter. In deze A-finale gingen er weer twee rijders onderuit. Het zat een paar teamgenoten niet mee dit weekend. Ik werd opnieuw tweede. Ik bleef leider in het klassement, maar de verschillen werden klein. In de Superfinale over 3000 meter ging het alleen nog tussen Dennis en mij. In een onoverzichtelijke rit hebben we de anderen laten rijden maar pakten ook een paar ontsnapten weer terug. Uiteindelijk werden wij derde en vierde en hadden we hetzelfde puntenaantal. Maar omdat de langste afstand dan de doorslag geeft, won Dennis en werd ik tweede overall. Het belangrijkste vond ik dat ik lekker heb gereden. En misschien heeft dat ook geholpen dat ik mee mocht naar de Worldcups in Shanghai en Seoul.

Azië
We vertrokken eerst naar Japan voor een trainingskamp. Het was best apart dat ons hele gezin ineens in Azië zat. Mijn zus Anke doet een minor op Bali en mijn ouders waren daar op dat moment voor een vakantie en een bezoekje aan Anke.
Ik stond niet opgesteld voor de heat van de relay maar had goede hoop dat ik in de halve of hele finale opgesteld zou worden. Helaas wist ons team zich niet daarvoor te kwalificeren dus bleef het in Korea voor mij bij ijstrainingen die op zich prima gingen.

In Seoul reed ik opnieuw niet in de heat van de relay. Het was een lastige rit waarin het de nodige moeite kostte om door te gaan. Gelukkig lukte het Sjinkie om in de laatste ronde twee rijders in te halen en ons naar de halve finale te rijden. Hierin werd ik wel opgesteld. We hadden afgesproken om rustig mee te rijden en in de eindfase de gaskraan open te draaien. In deze rit zorgden Sjinkie en Itzhak voor de aanvallen en Daan en ik verdedigden. In de eindfase moest ik nog een aanval binnendoor en buitenom afhouden maar dat lukte mooi. Uiteindelijk wonnen we de rit. A-finale!

Semifinal relay Worldcup Seoul 2017. Photo: Tony Chung – ShorttrackHD

In de A-finale startten we in dezelfde opstelling als in de halve. Door een toevoeging reden er vijf teams. Naar het einde toe lagen we even op kop maar ik kon niet voorkomen dat er nog een Koreaan onderdoor kwam.  Liever bij blijven dan rare dingen doen en een Penalty op lopen of vallen.  Uiteindelijk kwamen we in de laatste twee ronden nog heel dicht bij maar het werd zilver. Ook mooi en in een sterke rit met uiteraard nog wel wat verbeterpuntjes. Team USA werd derde. Ik hoop met het oog op de Spelen dat ik in deze twee ritten goed heb laten ziet dat ik voor het relayteam altijd een sterke en betrouwbare rijder ben.  De dames wonnen hun relay en na twee keer pech in Dordrecht viel het kwartje voor Yara deze keer de goede kant op met een mooie bronzen medaille op de 1000.

Silver relay Worldcup Seoul 2017. Photo: Tony Chung – ShorttrackHD

Na de Worldcup vloog het grootste gedeelte van Team Nederland naar Schiphol. Dennis, Rianne, Vlad en ik zijn met team leader Koen en fysio Florentien terug gevlogen naar China voor de Shanghai Trophy. Daar hebben we de Shanghai Tower bezocht met een prachtig uitzicht over de stad.

Shanghai Trophy
Ik reed wel lekker op de Shanghai Trophy. Dat is allemaal weer race-ervaring op hoog niveau die ik weer mee kan nemen. Op de 1000 meter won ik mijn eerste rit. De kwartfinale was een lastige rit met zware tegenstanders. Ook de snelste derde ging door en ook al ga je voor meer: dat is redelijkerwijs het hoogst haalbare. Helaas lukte het nét niet. Een paar honderdste tekort en dan is shorttrack nu eenmaal een alles of niets-sport.

Op de derde dag reden we één rit 444 meter, één rit 777 meter en een mixed relay over 2000 meter.  In de 4-laps race wist ik tot en met de laatste bocht de andere rijders voor te blijven, maar daarna werd ik van opzij aangetikt waardoor ik vlak voor de finish de balans kwijt was. Daardoor werd ik uiteindelijk derde, maar ik ben tevreden over mijn rijden. Ik kon lang vooruit schaatsen.

Op de 777 meter had ik een paar mooie inhaalacties maar ik werd ook weer terug gepakt. Uiteindelijk werd ik derde in mijn rit. Daarna hadden we de mixed relay. Ons team bestond uit Rianne, Dennis en ik, aangevuld met Deanna Lockett uit Australië. We kregen fraaie legergroene hesjes aan en werden vierde in onze rit.

Hiermee komt een einde aan een maand in Azië. Vanaf nu gaan we bouwen richting het NK, met onder andere een fietskamp op Lanzarote.  Na het NK staat het EK op het programma, dan de Spelen en uiteindelijk de WK in Canada. Ik hoop dat ik in Azië heb laten zien wat ik waard ben voor het relayteam en dat het NK ook een keer lekker gaat, zodat ik er bij die laatste drie wedstrijden ook bij kan zijn.

Android app voor wielrenners
O ja, ik heb tussen de bedrijven door ook nog een Android App ontwikkeld voor wielrenners. Over onder andere tandwielen, vermogen en CO2.  Downloaden in de Google Play Store!

Seizoenstart

KNSB cup

Na een zomer vol mooie trainingskampen, is nu het shorttrackseizoen begonnen.


Vorige week hadden we de eerste KNSB cup over 1000 meter in Thialf. Er reden veel buitenlanders mee die in Nederland trainen, dus het niveau in de A- en B-divisie lag erg hoog. Ik reed me wel lekker naar de A-finale.

Mark KNSBcup 1

Deze werd vlak voor het eind na een valpartij afgefloten. Na de tweede start moest ik uitwijken voor een gevallen rijder waarna het te zwaar was om het gat voor me dicht te rijden. Uiteindelijk werd ik derde. Daar ben ik best tevreden mee.

Invitationcup

Dit weekend was de International Invitationcup. Ik verscheen vol vertrouwen aan de start want in de trainingen en de KNSB cup ging het lekker. Helaas liep het wat anders dan gepland. Op de 1500 meter reed ik in een sterke heat waarin ik in het begin iets te veel krachten heb gebruikt om me direct te kwalificeren. In de herkansing kwam ik in de laatste ronden buitenom naar voren min de overtuiging dat ik deze rit kon winnen. Toen kreeg ik van opzij een beuk en werd ik gehaakt. Dat kostte me de halve finale 1500 meter.

Mark Invitationcup 2017

Op de 500 meter had ik een zware eerste loting. Tot mijn eigen verbazing reed ik vanaf de vierde startpositie als eerste de bocht in. Ik kon echter niet verhinderen dat ik in de volgende ronden gepasseerd werd door Sjinkie Knegt en Vlad Bykanov. Er gingen van alle ritten ook twee tijdsnelste derden door en op die manier bereikte ik toch rechtstreeks de kwartfinales.

In die rit reed ik halverwege op de tweede plek achter een Pool toen we in de tweede heft van de bocht ineens allebei tegelijk zomaar onderuit gingen. Blijkbaar was er een zwakke plek of beschadiging in het ijs, maar zoiets kost je wel je kwartfinale. Flink balen dus,

Op de 1000 werd ik in de laatste bocht op de tweede positie onderuit gereden door een Brit. Die kreeg hiervoor een Penalty en ik kreeg een toevoeging. In de rit die volgde werd ik onderuit gereden terwijl ik buitenom inhaalde. Ik kreeg een Penalty die ik zelf eerlijk gezegd niet begrijp. De relay liep verder wel goed.

Mark Invitationcup 2017 day 2

Vorig jaar kostte een slechte Invitationcup me de helft van het seizoen. Dit jaar hebben gelukkig een eerlijker systeem, met een kwalificatietoernooi zonder buitenlandse invloeden. Al werken de resultaten van vorig jaar ook door, waardoor ik nu toch al op achterstand aan het seizoen begin. Het moet over twee weken maar gebeuren dan. Vorige week reed ik een sterke KNSB cup dus ik weet dat het er in zit.