Twee keer Harkema

Vrijdag was er koers in Harkema. Er waren al snel vijf man weg en helaas zat ik niet mee. Het ploegenspel werd flink gespeeld om het peloton niet dichterbij te laten komen. Verder zat ik er wel lekker bij en de beentjes waren goed tot er plotseling een spaak in mijn voorwiel knapte en de velg flink aan liep. Ik moest de koers dus verlaten (filmpje op twitter).

Ik hoorde pas toen dat je met een nieuw wiel een ronde later gewoon weer mag aansluiten. Dat wist ik niet. Weer wat geleerd. Voortaan ga ik dus reservewielen mee nemen als het even kan. Die stonden nu in Heerenveen en Wanneperveen.

Mark koers Harkema

Ik kwam niet meer thuis, dus een dag later reed ik met het voorwiel van Freya de tijdrit. Daarin werd ik tweede op slechts 0,1 seconde achter de winnaar. In het skeelerpak dat ik ooit met een Amerikaan ruilde. Daarmee kan ik denk ik wel tevreden zijn, al ben ik benieuwd wat het had gescheeld als ik met m’n eigen voorwiel had gereden.

Ik mag overigens dit seizoen aansluiten bij Cycling Team Fryslân . Mooi! Op naar de volgende koers!

Vallen in Appelscha en opstaan op Sardinië

Vorige week deed ik mee aan de ronde van Zuid Oost Friesland in Appelscha. Een mooie koers. Ik reed lekker en zat er mooi bij en zag voor mezelf een goede kans op de overwinning toen ik in de buitenbocht weg gleed op wat grind. Helaas. Handen geschaafd en uit de koers moeten stappen.

Gelukkig hadden m’n ouders thuis net uit voorzorg een grote tube Inotyol gehaald dus kon ik meteen met de behandeling beginnen. Een dag later zat ik weer op de fiets.  Losfietsen van Wanneperveen naar Heerenveen.

Na een paar trainingsritjes vertrok ik donderdag met Cycling Team Fryslân naar Sardinië. Ik mocht als gastrijder mee naar de Giro delle Miniere; een driedaagse wedstrijd met ongeveer 400 deelnemers.

De eerste dag bestond uit een tijdrit over 12 kilometer. Ik denk dat ik er nog iets meer uit had kunnen halen als ik met de hitte iets minder snel was begonnen, maar ik denk dat ik verder alleen maar heel erg tevreden kan zijn met de vierde plaats overall, en eerste in mijn categorie.

(Eerste foto’s vanaf Sardinië Luigimascia SC Monteponi)

De tweede dag bestond uit een bergetappe. De eerste paar kilometers waren geneutraliseerd en vanaf de start ging het meteen hard. Even later was de kopgroep van vier man ontstaan met daarin drie renners van Cycling Team Fryslân. Er werd in het peloton vrij rustig gereden tot aan de eerste klim. In de afdaling  ben ik weggereden en onderaan waren we met drie man in de achtervolging. Even later sloten teamgenoten Henk en Maurits aan bij ons groepje en zijn we hard de tweede klim opgereden. 

Uiteindelijk kwam ik met een Italiaan bij de uiteengevallen kopgroep en reden we de laatste twee klimmetjes met zijn tweeën vooruit, waarna ik de sprint won.

Eerste dus overall en ook kreeg ik de leiderstrui. Ik moet de laatste dag ongeveer 3,5 minuut voorsprong op de nummer twee gaan verdedigen.

Die laatste etappe ging ook lekker. Het was een lange omloop zonder zware beklimmingen. In de eerste ronde waren er onsnappingen en heb ik ook zelf geprobeerd weg te komen. Na anderhalve ronde ontstond er een kopgroep waar ook teamgenoot Marc in zat. De laatste ronde hebben mijn ploeggenoten veel tempo gemaakt op kop om het verschil voor het klassement niet te groot te laten worden.  Een paar honderd meter voor de finish werd ik afgesneden en moest ik hard in de remmen.  Het werd toen een hele lange sprint naar voren maar ik won de sprint van het peloton en was daarmee derde in deze rit (tweede van mijn categorie). Teamgenoot Marc werd tweede.

Giro delle Miniere
3^ tappa Cixerri
Drie foto’s hier boven door Fabio Murru

Met dit resultaat werd ik eerste overall. Ik verloor vandaag 17 seconden op de eerste dagwinnaar maar had in  het eindklassement nog ongeveer 3,5 minuut over op de nummer twee.

(Foto: Luigimascia SC Monteponi)

Het was een mooie koers op een prachtig eiland,  waarin ik weer veel ervaring opdeed in het wielrennen. Het ploegenspel hebben we mooi uitgevoerd met elkaar. Dank aan Cycling Team Fryslân dat ik mee mocht! Alle ritten zijn te vinden op Strava.

De laatste dag gingen we een mooie fietstour maken op Sardinië. Helaas ging mijn voorband lek in de bocht en lag ik op het asfalt. Domme pech. De komende dagen maar even rustig herstellen.

Youtube:

Etappe 1:

Etappe 2:

Chasse Patate en winst

De laatste week heb ik twee wielerwedstrijden gereden. Bij de Rabo ronde van Bolsward kwam ik met vier tussen de kopgroep van acht en het peloton te hangen. Dat noemen ze in wielertermen een Chasse Patate.  Ik heb hard gewerkt om bij te komen en moest aan het einde de andere drie lossen, hiermee werd ik uiteindelijk 12e.

Twee dagen later reed ik in Gieten bij de amateurs het Districtskampioenschap Noord van de KNWU. Het was een pittige koers met veel wind.

180521_069

Ik heb ook tijdens de koers hard mee gewerkt om met 20 man los te komen van het peloton en later ook nog een paar rijders te lossen.

180521_100

Uiteindelijk won ik de eindsprint en daarom mag ik nu een mooi nieuw wielershirt dragen.

180521_117

Een dag later vond ik nog een leuke blog over het DK op internet. KLIK HIER

En hier het filmpje dat mijn zus van de finish maakte:

Fietsen en marathonploeg

De laatste weken heb ik een paar wielerwedstrijden bij de amateurs gereden. Bij de Omloop in het land van Kleine Hein werd ik 7e. Ik had me vergist bij de aankomst, en ging vol de eindsprint aan na de laatste bocht naar rechts. Maar toen kwam er ineens een bocht naar links en daarna kwam pas die laatste bocht. Weer wat geleerd: de finish goed verkennen, en verder een mooie koers.

Mark Koningsronde Beilen (3e)

Vorige week was de Ronde van Breezand. Dat werd na een spannende eindsprint mijn eerste overwinning bij de amateurs. En vandaag reed ik de Koningsronde van Beilen. Een wedstrijd waarin ook Elite renners en profs mee reden. Twee rijders wisten al vrij vroeg in de wedstrijd te ontsnappen en heel knap weg te blijven. Ik won de sprint van het peloton. Ook weer een mooie koers.

Zie voor fietsen ook deze pagina op mijn site.

Ondertussen ben ik in gesprek geweest over een marathonploeg voor op de langebaan. Een mooie aanbieding moest ik helaas afzeggen omdat deze minder goed te combineren was met mijn studie en bijbehorend inkomen. Het aanbod van een andere, nieuw op te richten ploeg paste beter bij mij. Ik kan hier verder nog geen mededelingen over doen want ik wil de sponsor graag de kans geven om zelf met het nieuws te komen. Maar ik kan wel melden dat het een mooie ploeg wordt en dat ik veel zin heb ik komende winter!

Het seizoen zit erop

Het seizoen zit er op. Tijd om even terug te blikken op de laatste maanden waarin veel gebeurd is, en om vooruit te kijken naar volgend seizoen. Met als afsluiter mijn beslissing over mijn shorttrackcarrière.

Niet geselecteerd voor de Olympische Spelen

Vanaf het moment dat ik op mijn 13e door de KNSB werd opgenomen in het Masterplan voor de Olympische Spelen 2018 en twee jaar later de uitnodiging voor Jong Oranje kreeg, heb ik alles gedaan om Pyongchang te halen.

Mark shorttrack

Ik denk in alle eerlijkheid dat ik er ook bij had moeten zijn voor de relay, maar de selectiecommissie besliste anders. Ik heb toen meteen aan Jeroen Otter gevraagd waarom ik niet bij de Olympische selectie zat, nadat ik had laten zien dat ons relayteam met mij in de semifinal en finale van de Worldcup Seoul duidelijk sterker was dan zonder mij in de heats van Shanghai en Seoul. Ik kreeg daarop het antwoord dat ze toch voor de andere opstelling kozen omdat ze hoopten op een langzame, tactische race. Ik heb dat niet kunnen begrijpen., en velen met mij niet. Als eerste omdat ik zelf denk dat je sowieso altijd je sterkste team moet meenemen en ook omdat te verwachten was dat het een snelle race zou worden. Elk team zal namelijk Sjinkie in de laatste ronden op achterstand en al vermoeid willen hebben. Helaas is dat ook precies wat er in Gangneung gebeurde. Als je bij voorbaat al de keuze moet maken om anders te gaan wisselen dan moet de keuzecommissie volgens mij wel voelen dat in december verkeerd is gekozen. Erg jammer voor het team  maar zeker ook een keihard besef voor mij.

Gemotiveerd en in vorm blijven

Nadat ik in december deze teleurstelling te verwerken kreeg, ben ik door blijven trainen omdat er altijd nog en kans bestond dat iemand van de ploeg geblesseerd zou raken. Niet dat ik daarop hoopte, maar het was voor mij een laatste strohalm om alsnog de Spelen te halen.

Mark

In januari op het NK in Thialf kon ik het echter niet meer opbrengen om nog het beste van mezelf te laten zien en vol de strijd met de anderen aan te gaan. Er viel voor mijn  gevoel niks meer te winnen. Ik haalde de A-finale van de 1500 meter. Daarin heb ik nog één keer de knuppel in het hoenderhok gegooid door meteen volle bak weg te rijden. Het resultaat maakte me niet zoveel uit,  dus dan maar wat leuks er van proberen te maken. Helaas reageerden de anderen meteen en daarna heb ik de race laten lopen. Ik werd door een Penalty één na laatste in de rit en daarna heb ik me afgemeld voor de rest van het NK.

Ik heb hierna overlegd dat ik geen shorttrackwedstrijden meer ging rijden maar een paar marathons. De  resterende shorttrackwedstrijden voelden voor mij na het missen van de Olympische Spelen als spek en bonen en gaven mij weinig stimulans om in vorm te blijven voor mijn reserverol.

Mark

Door marathons te gaan rijden, had ik toch nog een trainingsdoel. Ik reed een leuke marathon bij de B-rijders in Groningen waar ik de goede ontsnapping miste, maar toch een mooie uitslag reed. Tussen de A-rijders op de Coolste Baan van Nederland en later op de Jaap Edenbaan waren de benen goed, maar het ging zo hard dat ik geen kans kreeg om mijn rug tussendoor even te rechten en dat was ik niet gewend. Een goed leermoment dus en iets om aan te werken. Ik wil proberen wat meer marathons te rijden. Ik vind ze leuk om te rijden en een goede manier om in vorm te blijven.

Ondertussen tijdens de Olympische Spelen was ik gevraagd als commentator bij Eurosport. Ze zeiden dat ik het goed wist uit te leggen en het was leuk om te doen, al had ik liever zelf als motor van het relayteam in Gangneung op het ijs gestaan.

Wielrennen

Half februari reed ik mijn eerste wielerwedstrijd van het jaar, in Sneek. Ik reed actief mee met een (mislukte) ontsnapping en het terug halen van anderen en sprintte op het eind naar de winst.

Mark

Een week later in Leeuwarden pakte ik met een aantal anderen een ronde voorsprong en reed ik daarna opnieuw met een ploegje vooruit. Een halve kilometer voor het einde sprong er nog iemand weg. Die heb ik bijgehaald, maar ik kon niet voorkomen dat uit de groep rijders die achter mij aan reed, er één nog voorbij kwam. Maar een tweede plek in mijn tweede wielerwedstrijd was ook netjes.  De derde wedstrijd zat ik in Montreal, de vierde won ik, en de finale moest ik helaas missen vanwege de wintersport. Overall tweede in de voorjaarscompetitie. Ik vind ook wielerwedstrijden leuk om te doen en het is een mooie intensieve trainingsvorm om kracht en conditie op peil te houden.

Genieten op natuurijs

Ondertussen kregen we ook nog een week strenge vorst en heb ik ook nog een keer vroeg in de avond een heerlijk rondje door de Wieden bij Wanneperveen en door Giethoorn gereden. Dat is het echte grote genieten van het schaatsen.

 

Natuurijs Giethoorn


Het WK shorttrack in Montreal

Op 6 maart hoorde ik dat ik was geselecteerd voor het relayteam van het WK in Montreal. Een mooie afsluiting van het seizoen, al maakt het het missen van de Spelen niet goed. Hoe dan ook; mooi dat ik op deze wedstrijd nog één keer mag laten zien wat ik waard ben. In de semifinal van de relay hadden we een hele zware rit. Hij was tegen China, Canada en Hongarije volgens mij een zwaardere rit dan de finale. Hoewel we wel een paar schoonheidsfoutjes hadden, wisten we het tempo er flink in te houden en met een tweede plaats bereikten we de A-finale. In die rit koos Jeroen voor Adwin, en om hem de laatste beurt over te laten slaan waardoor Sjinkie, Daan en Itzhak hun laatste beurt een halve ronde extra moesten rijden. Adwin reed goed, maar de keuze van Jeroen voor de laatste ronden pakte slecht uit.  In die fase van de race verloren we de aansluiting waardoor we vierde werden op het WK. Zo jammer, want een medaille had er zeker in gezeten.

Ik hoop dat ze nog een keer terug kijken op de ritten die dit seizoen wel goed gingen, en wie er toen reden. Met een lichte  rijder in het team, ben ik volgens mij en ook anderen de rijder met de meeste power en het uithoudingsvermogen om na zijn lichte duw elke keer opnieuw de vaart er in te krijgen en de snelheid door te geven aan de volgende rijder. Mijn statistieken zijn goed (in al mijn Worldcup relay-ritten van de afgelopen twee seizoenen minimaal top2) , maar helaas waren de keuzes steeds anders. De vraag  “wat als….” moet ik echter los laten, want je hebt er niks aan. Tijd om vooruit te kijken en nu eerst mijn studie af te ronden. In een interview van 9 maart met de Steenwijker Courant staat het wel duidelijk omschreven (klik op de afbeelding voor volledige grootte):

Een paar dagen skiën

Na het WK zijn we met mijn ouders, zus Anke en mijn vriendin Freya een paar heerlijke dagen wezen skiën. We hebben eerst een dag in Steinach geskied, daarna een dag in Racines, toen weer twee dagen en Steinach en als laatste een heerlijke dag op de Stubaigletscher.

Het weer werd in deze dagen steeds mooier. Ik heb lekker even alles van het afgelopen seizoen los kunnen laten en na kunnen denken over mijn topsportcarrière.

Hoe nu verder?

Ik ga me nu dus eerst richten op het afronden van mijn studie Werktuigbouwkunde. Ik wil geen behaalde studiepunten kwijt raken, graag mijn diploma op zak hebben en ook moet ik rekening houden met de duur van mijn studiefinanciering.  Ik loop inmiddels een hele leuke stage met beeldherkenning bij  ZiuZ.

Ik heb inmiddels een evaluatiegesprek gehad met Jeroen Otter en Wilf O’Reilly en hen aangegeven dat ik niet verder ga met shorttrack. Ten eerste dus vanwege de keuze voor mijn studie. Ten tweede omdat ik geen behoefte meer heb om alles opzij te zetten en dat er dan toch voor anderen wordt gekozen ook al ben ik de sterkere rijder. En tenslotte omdat ik, ondanks dat ik op het WK top 8 van de wereld ben geworden, geen A-status heb verdiend die het wat makkelijker had gemaakt om het ook financieel rond te krijgen. Opnieuw een rare beslissing. Als de voorkeuren van de KNSB zo duidelijk op andere rijders liggen, dan ga ik gewoon wat anders doen. Ik heb een mooie tijd gehad waarvoor ik iedereen wil bedanken; vooral mijn teamgenoten, de staff en niet te vergeten mijn ouders en familie als trouwste supporter.  Ik heb inmiddels een aanbieding van een marathonploeg en ben lid van een wielerclub, dus ik ga mijn plezier in andere sporten zoeken. De blik kan vooruit en het wordt een mooie toekomst!