«

»

nov 15

Brons in Bormio

Na de vorige blog heb ik heel even rustig aan gedaan. Ik heb ook mijn ronding veranderd. Ik kreeg al snel weer het vertrouwde gevoel op het ijs terug. Omdat Jeroen met een aantal teamleden naar de Worldcups afreisde, ben ik met een aantal anderen uit de NTS bij Dave gaan trainen. Dat ging op zich best lekker al doet onderstaand filmpje anders vermoeden.

 

Auw #360 #shorttracknl @dennisvssr @koenhak

Een video die is geplaatst door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

Een paar dagen later ging het wel echt mis. Een teamlid ging onderuit, nam mij mee en waarschijnlijk heb ik in de val een been onder mijn kin gekregen. Ik ging out en kwam een paar seconden later in de kussens weer bij. Een hele rare gewaarwording als je dan ook in de geheugen de laatste ronde mist. Ik had ook hoofdpijn en snapte het allemaal niet helemaal.

Mijn vader heeft me toen opgehaald en meegenomen naar Wanneperveen. Hij had al instructies van de huisarts dat ik in de eerste zes uur na de crash niet langer dan een uur onafgebroken mocht slapen en daarna nog eens 18 uur niet langer dan twee uur. Volgens hem klonk ik bij het ophalen alweer een stuk helderder dan toen ik hem aan de telefoon had. Ik had in de auto ook even met de teamarts gebeld en volgens haar moest ik er erg op letten of ik ook misselijk werd. Freya was mee gekomen en zij heeft me ’s nachts steeds wakker gemaakt. Op een beetje hoofdpijn na, leek het wel mee te vallen maar we namen geen risico. Ik moest elke dag een vragenlijst invullen voor de teamarts. Acht dagen na de val mocht ik rustig proberen te fietsen, twee dagen later mocht ik het ijs weer op en dat ging goed. Nog eens twee dagen later (woensdag) vlogen we naar Bormio voor de Alta Valtellina Trophy,

Dat hing eigenlijk best goed. Als enige rijder van het deelnemersveld wist ik op alle drie afstanden de A-finale te halen. We begonnen met de 1500 meter. In de kwartfinale ging ik van twee naar één, kreeg ik van achter een duw waardoor ik bijna onderuit ging, moest ik weer van twee naar één en dat was de finish alweer. De halve finale was een rit vol vliegend ijs en schaatsers maar ik won de rit. In de A-finale wilde ik een paar keer proberen in te halen maar brak het ijs steeds weg. Steeds in dezelfde bocht. Uiteindelijk werd ik vijfde. Ik heb het idee dat er meer in had gezeten maar het is niet anders.

Op de 500 meter werd ik tweede in de heat en won ik de kwartfinale en de halve finale. In de A-finale brak ik weer weg in die ene bocht. De vierde plek leverde me weer finalepunten op maar ik had er graag wat meer gescoord.

Op de 1000 meter was ik tweede in de heats en tweede in de kwartfinale. Dat was een lastige rit maar door goed te blocken kon ik de laatste twee ronden mijn plek verdedigen. In halve finale ben ik van achteruit gaan rijden. De bel ging echter een rondje eerder dan ik op gerekend had. In de laatste ronde ging ik naar plek twee en dat was goed voor mijn derde A-finale. Ik ben deze drie dagen in Bormio bij de heren de enige rijder met drie A-finales. In de A-finale ben ik van achteruit gaan bouwen en met nog 7 ronden te gaan lag ik op kop. Met nog drie ronden te gaan was er een valpartij achter me en waren we nog maar met zijn tweeën. Toen ben ik langzaam gaan versnellen en zo wist ik deze afstand te winnen. Eindelijk een aantal finalepunten dat zoden aan de dijk zet. Ondertussen had ons relayteam zich ook met ritwinst geplaatst voor de finale.

Op de zondag reden we nog een superfinale over 3000 meter en de relay finale. Hier merkte ik dat mijn conditie door afgelopen weken wat achteruit gegaan is. Met nog zes ronden te gaan, reed ik op kop maar daarna werd het moeilijk. Toen lieten ze ons ook nog een ronde teveel rijden. Vijfde op deze afstand, helemaal kapot en derde overall in het eindklassement. Na de rit moesten even de beentjes omhoog.

Mark Bormio

Tot slot reden we nog een relayfinale met mooie inhaalacties en veel strijd. In deze rit wonnen we zilver, achter Italië en voor Frankrijk.  Ik ben blij dat ik weer terug op niveau begint te komen al is er vooral conditioneel nog wat inhaalwerk te verrichten. Deze wedstrijd geeft me weer vertrouwen in de aanloop naar het NK van begin januari waar  de tickets voor de tweede Worldcup-cyclus te verdienen zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *