Het is weer koers!

De eerste koersen zijn weer gereden. En ik ben met Freya een heerlijke week in Portugal aan het kitesurfen geweest. Eerst maar even de koersen doornemen:

De eerste was in Staphorst. Ik zat die hele dag voor mijn stage in Eindhoven en we hadden op de terugweg veel file. Om 18.45 kwam ik aan aan in Staphorst, toen snel omgekleed en precies op tijd voor de start om 19.00 uur. Gelukkig had Marthijn mijn nummer al opgehaald en een bidon met boterham voor me klaar gemaakt. In het begin heb ik een aantal keren flink mee doorgetrokken op kop toen het peloton brak, maar alles kwam weer bij elkaar. Op een gegeven moment ging er een kopgroep van 4 weg. Dus even later ben ik gaan aangevallen en al snel waren we met 3 man in de achtervolging. We kwamen iedere ronde dichterbij tot we uiteindelijk binnen 10 seconden van de vier koplopers zaten. Een mede achtervolger stopte ermee en met z’n tweetjes kwamen we er niet meer bij. Daarop hebben we ons terug laten zakken in een andere achtervolging. Daar werd niet meer volle bak gereden. In de laatste ronde ben ik uit die groep weg gereden waardoor ik als 5e over de streep kwam.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

De volgende koers was in Börger. Het was mooi weer en een mooi glooiend parcours. Ik kon lekker meerijden in het peloton. Met een groot peloton en smalle wegen was het wel lastig om naar voren te komen. In de voorlaatste ronde ben ik verder naar voren gereden, de kopgroep was toen al vertrokken (met Henk Jaap). Adriaan hield het tempo hoog de laatste kilometers en ik heb de sprint aangetrokken voor Gerrie. Uiteindelijk werden wij vrij makkelijk eerste en tweede van het peloton. Ik was wel tevreden met hoe het ging. Met weinig kilometers in de benen kon ik het prima volhouden. Volgende wedstrijd maar weer wat meer aanvallen.

Daarna reed ik de PWZ Zuidenveldtoer. Het was de eerste klassieker dit jaar. We stonden met 7 man van Cycling Team Fryslân aan de start. Het eerste uur ging vrij makkelijk. Na een km of 50 reed ik lek midden op een kasseienstrook. Ik kon een paar keer achter een teamauto en na een aardige inspanning kwam ik weer bij het peloton. In de daaropvolgende kasseistroken kon ik niet naar voren komen. Het ging lang op de kant en het peloton brak ik stukken. Ik kwam in een groep van ca 15 man terecht. Het gat tot de groep voor ons bleef min of meer constant. Uiteindelijk werden we na 135 km uit koers gehaald. Als team hebben we goed gereden, voor mezelf wat ongelukkig.

Daarna reden we met vijf man van CTF naar Zuid-Holland voor de Zuidhollande Eilanden Tour. Het was een mooie, zonnige rit. Tijdens de neutralisatie was er een valpartij waar Mathijs vervelend onderuit ging. Hij kon helaas niet verder rijden. Het tempo lag continu hoog en we konden mooi voorin de koers rijden. De wind trok aan en toen het op de kant ging brak het peloton in een aantal groepen. Rutger zat in de voorste groep en ik kon er op 2 wielen net niet bij komen. De situatie bleef lange tijd hetzelfde, maar op ca. 15 km van de finish werd de kopgroep teruggehaald. In de laatste kilometers zaten we met zijn vieren continu bij de eerste 30. Binnen de laatste 2 km werd ik van de weg af gereden en kon ik de lantaarnpaal net ontwijken. Ik moest achteraan het peloton aansluiten en kon nog tot ca. halverwege het peloton komen voor de finish, de benen waren nog prima. Mooie wedstrijd en mooi teamwork en uitslagen met CTF. We werden als club tweede die dag van 30 teams totaal.

Een dag later stonden we in de Wijk met vijf teamleden aan de start. Ik had na de koers van een dag eerder een flinke bak kwark gegeten en voelde me ’s ochtends weer als nieuw. Ik mocht op de voorste rij starten en meteen vanaf start ben ik in de aanval gegaan. In het begin waren we even met z’n tweeën weg maar toen moest de ander lossen en heb ik n vervolgens zo’n tien ronden solo vooruit gereden. Daarmee had ik de leidersprijs en het drie-ronden klassement te pakken. Het peloton werd goed afgestopt door CTF en er kwam een grote kopgroep achterop met daarin ook Maurits. Ik heb de eerste premiesprint gepakt en ben meteen volle vak door gereden, maar de kopgroep wilde niet echt breken. Ook bij een aantal latere aanvallen niet. Tegen het eind waren er drie man weggereden. Ik had er vertrouwen in dat we ze wel terug zouden zien, maar de wedstrijd werd met 10 ronden ingekort vanwege naderend onweer. Op een halve ronde voor de finish reed Maurits weg en ik had zelf ruim de sprint, plek 4 en 5 dus. Ontzettend sterk gereden met CTF op een mooi parcours. De vermogensmeter had wel weer kuren. Mijn ouders en die van Freya waren er ook.

Mijn vader heeft een mooie fotoserie van CTF gemaakt.

De laatste koers was opnieuw in Zuid Holland. De Omloop Hoekse Waard was een onrustige koers op te smalle wegen met veel valpartijen. Het begin ging langzaam en breeduit over de smalle wegen met veel bochten. Ontzettend gepriegel en ook aardig wat valpartijen. In het peloton zat je continu klem. Gerrie kon helaas niet verder rijden na een crash en ook Rutger lag twee keer op de grond. Zoveel mogelijk uit het gedrang proberen te blijven. In het laatste uur ontstond langzaam wat meer ruimte en toen met elkaar verder naar voren kunnen rijden. Er was toen al een kopgroep van 20 man weg. Finale rondje was wel leuk. Nog even in de aanval en uiteindelijk 5e van het peloton. Op de Facebookpagina van CTF staat ook een verslag van deze koers.

Dan nog even over Portugal. Ik heb samen met Freya een paar heerlijke dagen gehad en we hebben samen veel gekitesurfd.  We hadden een huurauto wat wel makkelijk was om alle spullen op het strand te krijgen maar ook om wat van de omgeving te zien.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

Verder schiet m’n afstudeerstage lekker op. Ik ben ondertussen ook al benaderd door bedrijven en aan het kijken welke het beste bij me past en waar ik ook genoeg ruimte krijg om te blijven sporten.

Wisseling van seizoenen

Het is al even geleden dat ik een blog schreef. Ik ben in de tussentijdse periode druk geweest met schaatsen, met een blessure en met school. Nu het schaatsseizoen voorbij is, en het fietsseizoen begint, is het de hoogste tijd om even op te schrijven wat er allemaal gebeurd is.

In december konden we met Kay, Rick en Bianca voordelig naar Gran Canaria voor een fietstrainingskamp. Het was een mooi eiland en heerlijk weer.

Helaas kreeg ik aan het eind van de week wat last van mijn knie en tijdens de marathon in Thialf ben ik daar nog eens hard op gevallen.

Ik moest daardoor een aantal marathons laten lopen, waaronder helaas ook de wedstrijden op de Weissensee. Ik heb nog geprobeerd om één kortere wedstrijd te rijden maar daar ging het mis toen ik eerst mijn transponders was vergeten waardoor ik niet op tijd klaar was voor de start. Voor mijn knie was het echter misschien maar beter.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

@teamziuz #natuurijs #schaatsen #speedskating #drone 📷Glenn Wassenbergh

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

Ik heb daarna een tijd rust genomen met mijn knie maar elke keer als het goed leek te gaan, begon de pijn opnieuw op te spelen. Ik heb een paar keer een fysiotherapeut bezocht en uiteindelijk is er via de sportarts een MRI scan van de knie gemaakt. Daaruit bleek gelukkig dat er niks kapot was. Knieschijf, meniscus en banden waren onbeschadigd. Er was wel een lichte botkneuzing in de knie, maar die zou vanzelf over gaan en kon niks kapot maken. Nu ik dat zeker weet, durf ik mezelf ook weer te belasten tijdens trainingen en wedstrijden. Volgend jaar rijd ik weer marathons voor team ZiuZ. Er zijn wel wat veranderingen maar ik ga niet voor mijn beurt praten dus die berichtgeving laat ik graag aan ZiuZ zelf over.

Ondertussen startte ik aan de afstudeerstage voor mijn studie werkuigbouwkunde. Ik doe onderzoek naar testmethoden bij de Accellgroep waar onder meer fietsen in het hogere segment zoals voor Koga en Batavus en Sparta worden ontwikkeld en gemaakt. Het is een leuke, leerzame stage met prettige collega’s.

Nu we de stap van schaatsen naar fietsen hebben gemaakt, kan ik ook melden dat we met Cycling Team Fryslân een mooie stap vooruit hebben gezet. Het team is uitgebreid, we hebben mooie nieuwe fietsen en een heuse volgwagen.  Dank daarvoor aan alle sponsoren! Ook u kunt ons team steunen door via een kleine bijdrage vriend te worden en toegang te krijgen tot allerlei leuke acties. Meer hierover is te lezen via DEZE LINK.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Nice spin in the new @cyclingteamfryslan kit! #wielrennen #cycling #bikeporn #cannondale #systemsix #duraace #sjcam

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

Ik begin het wielerseizoen vanwege de knie met een lichte trainingsachterstand maar ben hard op weg om dit in te halen. Ik kijk er naar uit om weer leuke koersen te rijden en om met Freya in Portugal te gaan kitesurfen. Tussendoor verwacht ik mijn studie werktuigbouwkunde af te sluiten en ga ik rondkijken naar een mooie baan.

Trachitol Trophy

Het was een drukke week met de marathon. Eerst reed ik op 17 november een marathon in Haarlem. Daarna begon op donderdag een vierdaagse wedstrijd: de Trachitol Trophy.

Haarlem was een goede wedstrijd. Ik was meteen mee in een vroege vlucht, maar we werden terug gepakt. Ook verder in de koers heb ik aanvallend gereden en ook nog een premie mee gepakt, maar het draaide uit op een massasprint.

Mark marathon Haarlem

Mark marathon Haarlem

Ik moest iets te wijd door de laatste bocht en kwam als vijfde over de streep. Al met al een lekkere wedstrijd in Haarlem. Ronald werd zesde, dus ook voor team ZiuZ was het een goede avond bij de beloften!

De Trachitol Trophy begon met een koers over zestig ronden in Breda. Mijn vader en zus Anke waren er ook. Anke studeert in Tilburg dus voor haar was het dichtbij en mijn vader kon zo mooi iets meenemen voor haar studentenkamer en haar racefiets mee terug naar Wanneperveen nemen.

Mark Trachitol Trophy Breda

Het was een mooie koers en het liep super. Ik dacht op weg naar de streep het podium te gaan halen, maar mijn schaats haakte met iemand anders en toen gleden we samen over de streep. Ik als 17e. Jammer maar het gevoel is goed.

Een dag later reden we in Utrecht. Dat was een koers over 80 ronden. Ik reed lekker en we zaten richting de finale mooi met het hele team voorin. Met nog 12 ronden te gaan, werd ik onderuit gereden, maar ik kon weer aansluiten en voorin komen. Ik maakte me op voor de eindsprint toen ik opnieuw tegen het ijs ging. Daarna kon ik nog wel midden in het peloton komen, maar meer dan een 39e plek zat er helaas niet meer in.

Dag 3 van de Trachitol Trophy was in Hoorn. Hier koersten we over 100 ronden. Halverwege kwamen Ronald en ik met 10 man op voorsprong, Ik reed nog in een scheur maar wist met enig doorbijten weer bij de koplopers te komen en even later sloten we aan bij het peloton. Daar kon ik langzaam bijkomen achter Kevin. Ronald plaatste kort voor het eind nog een aanval maar werd terug gehaald. Op anderhalve ronde voor het einde ging ik de sprint aan, maar dat bleek te vroeg. Op het laatste echte eind werd ik bijgehaald, met een zesde plek als gevolg. Ronald werd zevende, dus ook voor het team was het een goede avond.

De finale was in Groningen. Op Kardinge reden we over 120 ronden. Ik had me voorgenomen om ongeveer de eerste helft alleen maar lekker rustig mee te schaatsen, maar toen was er toch ineens een ontsnapping.

Mark Trachitol Trophy Groningen

Ik ben daar in een ronde of 5 alleen vanuit het peloton naar toe gereden en toen moesten we nog zo’n tweehonderd meter naar het peloton. Net toen ons groepje extra aanzette om de laatste 50 meter te dichten, moest de rijder voor mij lossen, en kon ik ook niet meer aansluiten. Toen moest ik me dus 350 meter terug laten zakken naar het peloton om daar te herstellen. Het peloton moest voor de 11 koplopers afsprinten en ik hoorde alleen maar een paar keer “11 ronden”. Dus ben ik met het rondebord op 12 de sprint aangegaan, om op de streep via de bel te ontdekken dat ik nog een rondje moest.

Mark Trachitol Trophy Groningen

Dat was iets teveel gevraagd, waardoor ik uiteindelijk 19e werd. Weer iets geleerd. Achterblijvers finishen altijd 5 of 10 ronden voor rijders die rondes voor liggen. Toch in de top 20 van de eindklassering en daardoor mag ik straks in Alkmaar de doorstroomwedstrijd met de A-rijders mee.

Het was een zware maar leuke en leerzame week waarin ik goed gekoerst heb, al had er meer in gezeten. Ondertussen heb ik van school ook mooie cijfers terug gekregen (7,3 – 8,9 – 9,0 – 9,7 – 9,7 en een 10) en ben ik bezig een interessante afstudeerstage te vinden.

De eerste marathons

Door studie en trainen ben ik even niet aan de blogs toe gekomen, maar de eerste marathons zitten er op. En nog een massstart. En ook nog mooi wat wind mee gepakt op het IJsselmeer.

De eerste marathon was in Amsterdam. Vijf man pakten een rondje en helaas zat ik daar niet bij. Ik won wel de sprint van het peloton. Een mooie begin en ook als team scoorden we goed.

Een week later reden we in Deventer. Ik wilde het niet weer laten gebeuren dat er een groepje rond kwam en ik daar dan niet bij zat. Ik zat in verschillende ontsnappingen mee die het steeds niet redden. Ik heb daardoor teveel van m’n krachten vergooid en te lang in het rood gereden. Halverwege was het op, en moest ik uitstappen. Iets beter leren doseren dus.

Mark marathon Deventer

Daarna was Utrecht aan de beurt. Ook weer een mooie koers waar we als team goed presteerden. Gerwin haalde als tweede het podium en Ronald en ik reden in de punten. Ik werd 16e.

Gisteren reden we in Thialf. Het was een mooie koers met een paar uitlooppogingen en Ronald zat in de goede. Toen hij net met een kleine groep een rondje gepakt had, kwam hij ten val. Als team hebben we hem hard geholpen om weer voorin het peloton te komen. In de sprint van het peloton lag ik in goede positie voor een top 10 klassering toen ik een beuk kreeg. Met kunst en vliegwerk wist ik te voorkomen dat ik in de kussens ging, maar de gang was er uit. Ik werd 38e. De rijders met een ronde voorsprong reden nog een paar rondjes door, en Ronald wist uiteindelijk te eindsprint te winnen. Mooi teamwork!

Marathon Beloften 10-11-2018

Marathon Beloften 10-11-2018

Ondertussen reed ik vorige week nog een massstart tijdens het Worldcup Kwalificatie Toernooi op Thialf. Het was een mooie koers. Ik sloot de laatste twee ronden in rondjes 25 en kwam uiteindelijk als 8e over de streep. Ik had me echter niet bemoeid met de tussensprints en werd daardoor 13e in de eindklassering.

Mark massstart Thialf 5-11-2018

Tijdens de herfstvakantie van school hadden we ook nog een paar mooie dagen met veel wind. Ik kon de auto van m’n moeder lenen en ben nog een paar keer met Freya wezen kiten. Het gaat steeds lekkerder en het jumpen levert mooie plaatjes op 🙂

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Hang loose! #kitesurfing #wind #Friesland #jump #airtime #kitesurfen #fone #fonekite #moaifuort #hangloose #kitesurf #sjcam

Een bericht gedeeld door Mark Prinsen (@mark.prinsen) op

Op school gaat het ook lekker met de tentamens. Het wordt tijd om uit te gaan kijken naar een afstudeerstage (Werktuigbouw) en volgende week rijden we in Haarlem.

Kiten, Winsum en Massstart

De laatste weken ben ik een paar keer lekker aan het kitesurfen geweest bij Workum. Het jumpen lukt al aardig en ook Freya gaat steeds beter. Daarnaast werd er ook weer gekoerst: in Winsum.

Winsum was mijn eerste wedstrijd in de regen. Het parcours bestond grotendeels uit klinkers, dus wat lucht uit de banden en voorzichtig door de bochten. Ik moest op de laatste rij starten, maar ik voelde me goed en kon in een paar ronden naar voren rijden. Ik kon mijn positie aardig vast houden en zat ook nog een paar keer in de prijzen bij de premiesprints. Over de helft zat ik toch even te ver van achteren, want toen brak het peloton.

Teamgenoot Henk zat in de kopgroep en werd uiteindelijk knap tweede! Ik stond derde in het klassement, dus ik heb nog hard geprobeerd om terug te komen. De benen waren goed maar de kopgroep hebben we helaas niet meer gezien. Ik werd wel eerste van het peloton en daarmee in totaal 12e in Winsum. In het Noordelijk Criteriumklassement ben ik 3e gebleven en zo stond Cycling Team Fryslân mooi twee keer op het podium!

Inmiddels begon school weer en zijn we begonnen met de ijstrainingen. De laatste koers die ik fietste, was in Trynwalden. Er kwam een grote kopgroep vooruit en ik wilde in het peloton geen risico’s meer nemen met een nietszeggende sprint, zo vlak voor het schaatsseizoen. Het werd een 28e plek.

Vorige week waren de teampresentaties van  de ZiuZ marathonteams.

We reden een mooi rondje, in de regen helaas, rond de Posbank.

En vandaag reed ik m’n eerste Massstart, in Leeuwarden. Het was een leuke wedstrijd waarin ik veel heb aangevallen. Dit werd beloond met een tweede plek.

Foto met dank aan Glenn Wassenbergh (c)

Helaas miste ik de huldiging op het podium. Niemand had me iets gezegd en ik stond vlakbij chocomelk te drinken. Sorry! Verder een mooi begin van het schaatsseizoen!